Si supieras,
que aun dentro de mi alma,
conservo aquel carino
que tuve para ti...
Quien sabe si supieras
que nunca te he olvidado,
volviendo a tu pasado te acordaras de mi... Los amigos ya no vienen
ni siquiera a visitarme, nadie quiere consolarme
en mi afliccion...
Desde el dia que te fuiste
siento angustias en mi pecho,
deci, percanta, que has hecho
de mi pobre corazon? Sin embargo,
yo siempre te recuerdo
con el carino santo que tuve para ti.
Y estas en todas partes pedazo de mi vida,
y aquellos ojos que fueron mi alegria
los busco por todas partes y no los puedo hallar. Al cotorro abandonado
ya ni el sol de la manana
asoma por la ventana
como cuando estabas vos,
y aquel perrito companero
que por tu ausencia no comia,
al verme solo el otro dia tambien me dejo. |
|
Če bi vedela,
da sem v svoji duši
shranil tisto nežnost,
ki gojil sem jo za té ...
Kdo ve, če si vedela
da te nikoli ne bom pozabil,
a vendar, mogoče name misliš tudi ti ... Prijateljev ni več
nihče ne pride mimo, nihče ne mara
za mojo bolečino ...
Vse od dne, ko si me zapustila
čutim tesnobo v svojih prsih,
povej, prekleta, kaj si storila
mojemu ubogemu srcu? Pa vendar
se še vedno te spominjam,
s svetim hrepenenjem, ki gojil sem ga za té ...
Živiš v vsakem kotičku mojega življenja,
in te oči, ki navdajale so me z veseljem ...
vespovsod jih iščem, a zaman. V mojo zatohlo kamro
niti jutranje sonce ne posije
skozi špranje okenskih polken,
kot takrat, ko si jih ti odpirala v širni svet,
odkar te ni več, se niti hrane ne pritaknem,
iz noči v noč živim, se vlečem ves samoten
ne vidim smisla, vsak dan je preklet. |